28 فروردین, 1396 از
دخالت‌های دیگران، گاهی چنان در زندگی تکــــرار و عرف می‌شود
که ما «اختیار و انتخاب» را که «مهم‌ترین ویٰژگی انسان بودن» است،
با «احترام به خواسته دیگران» معامله می‌کنیم…
شاید بایـد هـر روز این متن را با خودمان بخوانیم و تکـرار کنیم:
ما مجبــور نیستیم برای شرایط زندگیمان به کسی توضیح دهیم.
ما مجبــور نیستیم برای اولویت‌های زندگیمان به کسی توضیح بدهیم.
ما مجبور نیستیم برای اینکه نیاز داریم با خودمان خلوت کنیم
و تنهــــا باشیم، به کسی توضیح بدهیم.
ما مجبــور نیستیم به دیگران بگوییم که با هـمه افکار آنها موافق هستیم.
ما مجبــور نیستیم به همه درخواستهای یک نفر، پاسخ مثبت بدهیم.
ما مجبــور نیستیم برای وضع ظاهریمان به کسی توضیح بدهیم.
ما مجبــور نیستیم برای سلیقه‌ و ذائقه خودمان به کسی توضیح بدهیم.
ما مجبـــور نیستیم برای شغلی که انتخاب کرده‌ایم به کسی توضیح بدهیم.
ما مجبـــــور نیستیم برای عقاید سیاسی و مذهبی خود به کسی توضیح بدهیم.
ما مجبـــور نیستیم برای ازدواج کردنمان به کسی توضیح بدهیم.
ما مجبــور نیستیم برای ازدواج نکردنمان به کسی توضیح بدهیم.
مگـــــر آنکه بپذیریم «مجبوریـم انسان نباشیم»… (دیوید ویلیام)