15 خرداد, 1396 از
در این تصویر:
اضافه شده:
15 خرداد, 1396
سایز فایل:
80.63 kb
کیفیت:
400×400
{total} بازدید:
2
تو بلندترین سایه ای بودی که با ما همسایه شدی و برج و باورهای باستانی برای دیدنت چه سربلند مانده اند! یک چند، مثل بارانی تند بر کویر تفته دل هامان فرو باریدی و عطشِ نوشیدنت هنوز هم در سینه هامان شعله می کشد. اگر تو را نمی دیدیم، هرگز به عظمت اقیانوس های بی ساحل و کهکشان های پر ستاره دور از دست، ایمان نمی آوردیم. روشنِ نگاهت، شب ها و روزهامان را دوست داشتنی می ساخت و لبخندهایت، سفره های همیشه بازِ بهشتی را تداعی می کرد. چه شکوهمند قامت می کشیدی و قبله ما را تا قبله خدا می کشاندی!